En moeder schilt de piepers

Vanaf de tweede klas middelbare school kreeg ik Duits. Ik heb indertijd geen diepe liefde voor het vak opgevat, wat ik achteraf wel jammer vind.

Wij kregen les van meneer Middelkoop en tussen mij en meneer Middelkoop klikte het niet echt. Ik vond hem autoritair en hij vond mij een kwebbelkont. Meneer Middelkoop had daarin trouwens gelijk. Ik praatte te veel tijdens de lessen en ben er dan ook (meer dan eens) uitgestuurd om die reden.

Als je er dan uitgestuurd was, moest je later strafwerk van het betreffende vak maken. Meerdere malen heb ik Engelse onregelmatige werkwoorden uit mijn hoofd zitten leren. Arise-arose-arisen, become-became-become, think-thought-thought en mijn persoonlijke favoriet: do-did-done (“doe dit dan!”)

Bij Duits is er met name dit ezelsbruggetje blijven hangen:
An, auf, hinter, neben, in, über, unter, vor und zwischen
stehen mit dem 4. Fall, wenn man fragen kann “wohin”
Mit dem 3. stehn sie dann, wenn man fragen kann “wo” oder “wann”?

Daar heb je nog eens wat aan, in je verdere leven!

Maar wat mij vooral is bijgebleven van het vak Duits, is één specifiek verhaaltje uit het lesboek, waar ik enorm verontwaardigd over was. Mijn middelbare schooltijd speelde zich af in de jaren ’80. In ons Duitse lesboek stond een stukje over een gezin op vakantie. Vader, moeder, twee kinderen. Pa was met de kinderen in het water aan het spelen. Ik zag het voor me: wat een plezier zouden ze hebben, luchtbedje, strandbal, je kent het wel. En waar was de moeder?  “Mutti sitzt im Schatten und schält kartoffelen”. Ik was razend! Ja hoor, pa en de kinderen liggen lekker in het meertje en moeder? Die zit (in de schaduw) de piepers te jassen! Heeft die moeder dan geen vakantie?

Ik zag haar daar zitten: in haar bloemetjesjurk, op een goedkope tuinstoel, krant op schoot voor de schillen, een grote pan naast haar voeten op de grond, schilmesje in de aanslag. Een mud aardappelen is meegereisd vanuit Nederland in caravan of kofferbak, samen met de potten Calvé pindakaas en pakken Douwe Egberts koffie. Burgerlijkheid ten top dus. Ik kan er nog kwaad om worden.

Dit was mijn eerste kennismaking met het vak Duits. Het puberbrein werkt radicaal en rechtlijnig, dus door dit ene lesje koppelde ik ‘Duits’ aan burgerlijkheid en vrouwenonderdrukking. Dat werd dus niks meer, Duits was aan mij niet besteed. Ach, aan meneer Middelkoop heeft het niet gelegen, de lesstof daarentegen….

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: