Daar aan de waterkant

Inmiddels waren de temperaturen in het Saarland zo opgelopen, dat het er maar op weinig plekken uit te houden was. Gelukkig was er op de camping een hele fijne plek; langs het beekje. De camping werd aan één kant begrensd door een beekje en aan de overkant van het water lag een bos.

Mutti sitzt im Schatten aber schält keine kartoffeln!!!

Het beekje is amper 2 meter op het breedste punt en veertig centimeter op het diepste punt, maar het kabbelt en bruist vol koud stromend water. En -heel belangrijk- het ligt in de schaduw. Ik heb een stoel in het bos gezet, aan de rand van het water en bracht daar de heetste uren van de dag door. Fles water en een puzzelboekje erbij en je had geen kind aan mij. En nee, ik schilde niet de piepers!

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: