Dood – Fragment

In de huiskamer zit een van de bewoners aan tafel rustig te lezen.
Ineens begint hij te roepen, dus ga ik bij hem kijken.

“Hellup!”
– Wat is er?
“Ik ben dood.”
– Wat zegt u nu?
“Ik ben al vijf maanden dood.”
– Hoe kan dat nou?
“Ja, dat weet ik ook niet'”

-Wij zitten nu met elkaar te praten, dat klopt?
“Ja.”
– Nou, ik kan niet praten met geesten van overleden mensen. Dus als wij nu met elkaar praten, dan bent u niet dood. Toch?
“Nee, misschien niet nee.”
– Dus u bent niet dood dan.
“Nee, inderdaad.”

En rustig gaat meneer weer verder met zijn bezigheden.

Soms verdwalen de mensen in hun geest. Als het ons lukt om ze weer terug te krijgen in het vertrouwde, geeft dat een goed gevoel. Het is soms improviseren, maar wat een mooi moment als het lukt.

Disclaimer: In verband met privacy en herleidbaarheid zijn karaktereigenschappen van mensen gecombineerd, en/of er zijn fictionele elementen toegevoegd. Gebruikte afbeeldingen zijn eigen foto’s of stockfoto’s van Pixabay.

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: