Hond – Fragment

Mevrouw Janny* zit na het eten aan tafel. Haar hoofd zakt op haar borst. Plotseling schrikt ze weer op. Grote, wijdopen ogen: “Ik was in slaap gevallen”. ‘Ik zag het’. “Ja, ik heb slecht geslapen want ik was gisteren en vannacht niet lekker.” ‘Wat vervelend, en hoe is het nu met u?’ “Ja, moe dus.”

Ergens op de afdeling blaft een hond. “Is dat mijn hond?” Ik sta op en kijk de gang in. ‘Het is een zwarte’, zeg ik. “Ja maar wat voor ras?” Ik moet bekennen dat ik dat niet weet. “Nou, aan jou heb je ook niet veel hé?” zegt mevrouw. En ze heeft nog gelijk ook. Het is overigens niet haar hond, dat kan een collega dan weer vertellen.

Ik vraag hoe haar hond heet. “Dat weet ik niet meer”. ‘Nou ja, misschien komt u er straks nog op’.

Mensen raken stukken van hun geheugen kwijt, helaas kunnen ook dierbare herinneringen vervagen.

Afbeelding van Henriet Haan via Pixabay

Disclaimer: In verband met privacy en herleidbaarheid zijn karaktereigenschappen van mensen gecombineerd, en/of er zijn fictionele elementen toegevoegd. Gebruikte afbeeldingen zijn eigen foto’s of stockfoto’s van Pixabay.

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: