Hoi!

Ik ben Bob. Ik heb de laatste tijd nogal wat meegemaakt. Nog niet zolang geleden woonde ik met mijn broertje bij Mensen. We woonden daar niet lang, toen deze Mensen besloten ons af te staan. Wat de reden is weet ik niet, maar we werden naar een Asiel gebracht. Gelijk op onderzoek Eenmaal in het... Lees verder →

De naakte waarheid – Fragment

Decorum; daarmee wordt bedoeld; hoe iemand zich voordoet. Hoe hij* zich gedraagt in gezelschap, of hij fatsoenlijk met anderen om weet te gaan, kortom of iemand ‘manieren heeft’. Normaal gesproken passen we ons gedrag aan bij de situatie waarin we ons bevinden. De meeste mensen hebben van huis uit geleerd (of zichzelf later aangeleerd) hoe... Lees verder →

Herkenning – Fragment

Meneer J.* komt naar me toe lopen, want hij wil me iets vertellen. We staan samen in de huiskamer en ik merk dat hij afgeleid wordt. Hij weet niet meer wat hij wilde vertellen, maar kijkt over mijn schouder. 'Zeg, zie je die vent daar staan?'- "Ja, die zie ik wel, meneer J."'Hij staat de... Lees verder →

Hond – Fragment

Mevrouw Janny* zit na het eten aan tafel. Haar hoofd zakt op haar borst. Plotseling schrikt ze weer op. Grote, wijdopen ogen: “Ik was in slaap gevallen”. ‘Ik zag het’. “Ja, ik heb slecht geslapen want ik was gisteren en vannacht niet lekker.” ‘Wat vervelend, en hoe is het nu met u?’ “Ja, moe dus.”... Lees verder →

Biertje? – Fragment

Op de afdeling zit meneer Jansen* aan een tafeltje kranten te lezen. Er dwarrelen wat bladen op de grond. Ik loop naar de tafel toe en bied aan om de gevallen stukken op te rapen. Dat vindt hij goed. Meneer kan nog goed lezen. Ook de kleine letters ziet hij prima zonder bril. Zijn aandacht... Lees verder →

Vieze praatjes

Als u niet goed tegen vieze praatjes kunt, stop hier dan maar met lezen. Ik bedoel geen seksueel getinte praatjes, maar praatjes over poep, plas, braaksel en wat dies meer zij. Enfin, u bent gewaarschuwd, vanaf hier is het eigen risico. Ik ben kortgeleden opnieuw begonnen met een opleiding in de zorg. Opnieuw inderdaad, de... Lees verder →

Zure matten en kersenbonbons

Inmiddels heb ik de leeftijd bereikt waarop je twee kanten op kunt: die van de zure matten of die van de kersenbonbons. Daarmee bedoel ik het volgende; soms kom ik dames van zekere leeftijd (de mijne) tegen, bij wie ik denk: 'Meid, wat ben je zuur geworden. Het zou me niet verbazen als jij tegenwoordig... Lees verder →

Meneer Van Dale wacht (niet meer) op antwoord

Goed, je gaat dus als 52-jarige terug naar school. Naar het mbo welteverstaan, om (alsnog) je opleiding verpleegkunde te doen. Veel zaken zijn nog wel bekend en aan de meeste vakken lijkt weinig te zijn veranderd. 't Kofschip (te gebruiken voor de vervoeging van werkwoorden in verleden tijd en bij voltooide deelwoorden) kent de nieuwe... Lees verder →

Waarde-Vol

Werken in de zorg. Waarom zou je het willen? Je hoort negatieve geluiden. Over werkdruk, bezuinigingen, regeldruk en schrijnende voorbeelden uit de praktijk die ontstaan door personeelstekorten. Wie wil daar werken? En toch, als 50-plusser maak ik de overstap. Van kantoor naar het verpleeghuis. Waarom? Voor mij luidt het antwoord: om de mensen. Mensen in... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑