Liefde – fragment

Ik zit aan tafel met een mevrouw die afasie heeft. Dat betekent, dat ze haar gedachten niet meer onder woorden kan brengen. Door hersenletsel kan de spraak, het taalbegrip en het lezen en schrijven worden aangetast. Mevrouw kan niet meer communiceren op de manier die wij allemaal zo gewoon vinden, namelijk door te praten. Daar... Lees verder →

Om bestwil (?) – fragment

Bewoners met dementie kunnen verdwalen in hun geheugen. Zo kon het laatst gebeuren dat mevrouw Jannie mij vroeg: ‘Hoe laat worden we gehaald voor het vliegtuig?’Toen ik haar vroeg waar ze heen zou vliegen, was haar antwoord: ‘Nou gewoon, terug naar Nederland.’ Bij deze mevrouw werkt het averechts als je haar vertelt dat ze nu... Lees verder →

Weekend – fragment

Ik ga naar haar kamer om haar te helpen met wassen en aankleden. "Goedemorgen, hoe heeft u geslapen?"'Goed hoor kind. Welke dag leven we vandaag?'"Het is zondag 9 februari vandaag."'Gut kind, moet je werken in het weekend?'"Ja, we zijn er elke dag van de week."'Vind je dat niet vervelend dan, werken in het weekend?' Naar... Lees verder →

De naakte waarheid – Fragment

Decorum; daarmee wordt bedoeld; hoe iemand zich voordoet. Hoe hij* zich gedraagt in gezelschap, of hij fatsoenlijk met anderen om weet te gaan, kortom of iemand ‘manieren heeft’. Normaal gesproken passen we ons gedrag aan bij de situatie waarin we ons bevinden. De meeste mensen hebben van huis uit geleerd (of zichzelf later aangeleerd) hoe... Lees verder →

Naar huis – Fragment

Mensen die bij ons wonen, willen over het algemeen ‘naar huis’. Het ‘thuis’ dat ze hiermee aanduiden, kan verschillen; ze willen naar vader en moeder, of naar man en (kleine) kinderen. Gezien de leeftijd en het ziekteproces van onze bewoners zit dát ‘naar huis’ er helaas niet meer in. Van tijd tot tijd zie bewoners... Lees verder →

Hond – Fragment

Mevrouw Janny* zit na het eten aan tafel. Haar hoofd zakt op haar borst. Plotseling schrikt ze weer op. Grote, wijdopen ogen: “Ik was in slaap gevallen”. ‘Ik zag het’. “Ja, ik heb slecht geslapen want ik was gisteren en vannacht niet lekker.” ‘Wat vervelend, en hoe is het nu met u?’ “Ja, moe dus.”... Lees verder →

Biertje? – Fragment

Op de afdeling zit meneer Jansen* aan een tafeltje kranten te lezen. Er dwarrelen wat bladen op de grond. Ik loop naar de tafel toe en bied aan om de gevallen stukken op te rapen. Dat vindt hij goed. Meneer kan nog goed lezen. Ook de kleine letters ziet hij prima zonder bril. Zijn aandacht... Lees verder →

Dood – Fragment

In de huiskamer zit een van de bewoners aan tafel rustig te lezen. Ineens begint hij te roepen, dus ga ik bij hem kijken. “Hellup!” - Wat is er?“Ik ben dood.”- Wat zegt u nu?“Ik ben al vijf maanden dood.”- Hoe kan dat nou? "Ja, dat weet ik ook niet'" -Wij zitten nu met elkaar... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑