Een Tante en een Oom in Rotterdam

Een paar weken geleden werden mijn maatjes en ik in 2 reismandjes geladen. Voor we het wisten zaten we in de auto. Ik had er geen goed gevoel bij, want -zoals u misschien weet- ben ik al eens eerder 'verhuisd'. Zouden deze mensen nu ook alweer van me af willen? Ik had ze anders ingeschat,... Lees verder →

Hoi!

Ik ben Bob. Ik heb de laatste tijd nogal wat meegemaakt. Nog niet zolang geleden woonde ik met mijn broertje bij Mensen. We woonden daar niet lang, toen deze Mensen besloten ons af te staan. Wat de reden is weet ik niet, maar we werden naar een Asiel gebracht. Gelijk op onderzoek Eenmaal in het... Lees verder →

Zure matten en kersenbonbons

Inmiddels heb ik de leeftijd bereikt waarop je twee kanten op kunt: die van de zure matten of die van de kersenbonbons. Daarmee bedoel ik het volgende; soms kom ik dames van zekere leeftijd (de mijne) tegen, bij wie ik denk: 'Meid, wat ben je zuur geworden. Het zou me niet verbazen als jij tegenwoordig... Lees verder →

Ratatouille

Het rattenbestand heeft vele variaties gekend de afgelopen jaren. Op dit moment hebben wij 6 inwonende ratten, allemaal mannen, de grootste 'kolonie' die we tot nu toe gehad hebben. Ik stel ze even voor. Paddy komt uit Rotterdam, waar hij op straat gevonden is. Dat hij eerder bij mensen heeft gewoond was snel duidelijk, hij... Lees verder →

Daar aan de waterkant

Inmiddels waren de temperaturen in het Saarland zo opgelopen, dat het er maar op weinig plekken uit te houden was. Gelukkig was er op de camping een hele fijne plek; langs het beekje. De camping werd aan één kant begrensd door een beekje en aan de overkant van het water lag een bos. Het beekje... Lees verder →

Kinderen

Naast volwassenen zijn ook kinderen op de camping een bron van informatie voor mij. Ik raak makkelijk in gesprek met kinderen, tijdens de eerste Pokémon-hype sprak ik er heel wat. Maar ook op de camping heerst de gemoedelijke sfeer, die ervoor zorgt dat kinderen vol vertrouwen met mensen babbelen. Ik heb al menig belangwekkend gesprek... Lees verder →

Geen bewijzen achterlaten a.u.b.

Op de camping maak ik mezelf graag wijs dat ik een 'eigen' toilet heb. Dat ene hokje, daar komt niemand anders dan ik. Natuurlijk weet ik ook wel dat het niet waar is, maar zolang ik mezelf dat wijs maak, zit ik best wel ontspannen. Gewoon niet denken aan het feit, dat iedereen je kan... Lees verder →

Dat doet-ie anders nóóit!

Een veelgehoorde kreet hier op de camping: "dat doet-ie anders nóóit". Een hond die aanslaat als er mensen langs de tent lopen: 'dat doet-ie anders nooit!' Kinderen die elkaar de hersens inslaan: 'dat doen ze anders nooit!' Barbecue die zo heftig begint te roken  dat de brandweer uit het belendende dorp vreest voor (weer) een bosbrand: 'dat... Lees verder →

Komt een rat bij de dokter

Even over die dokter van mij. Dat is een zeer capabele vent. Toch zie ik hem liever niet, want zeg nu zelf, wie komt er graag bij de dokter? Ik vind het niet prettig als men mij palpeert, bevoelt, betast, beklopt en bepotelt, mijn temperatuur wil nemen en mijn gewicht wil weten. Ik voel me... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑