Een Tante en een Oom in Rotterdam

Een paar weken geleden werden mijn maatjes en ik in 2 reismandjes geladen. Voor we het wisten zaten we in de auto. Ik had er geen goed gevoel bij, want -zoals u misschien weet- ben ik al eens eerder 'verhuisd'. Zouden deze mensen nu ook alweer van me af willen? Ik had ze anders ingeschat,... Lees verder →

Gastvrijheid in de zorg

In de opleiding zijn we momenteel bezig met het onderwerp 'Gastvrijheid in de zorg'. De laatste jaren zet de zorgsector steeds meer in op 'gastvrijheid'. Het woord gastvrijheid is overgenomen uit de horeca. In de horeca wil je als gast ontvangen worden en goed gastheerschap is daar belangrijk. Carel Wielenga uit zijn ongenoegen over deze... Lees verder →

Liefde – fragment

Ik zit aan tafel met een mevrouw die afasie heeft. Dat betekent, dat ze haar gedachten niet meer onder woorden kan brengen. Door hersenletsel kan de spraak, het taalbegrip en het lezen en schrijven worden aangetast. Mevrouw kan niet meer communiceren op de manier die wij allemaal zo gewoon vinden, namelijk door te praten. Daar... Lees verder →

Om bestwil (?) – fragment

Bewoners met dementie kunnen verdwalen in hun geheugen. Zo kon het laatst gebeuren dat mevrouw Jannie mij vroeg: ‘Hoe laat worden we gehaald voor het vliegtuig?’Toen ik haar vroeg waar ze heen zou vliegen, was haar antwoord: ‘Nou gewoon, terug naar Nederland.’ Bij deze mevrouw werkt het averechts als je haar vertelt dat ze nu... Lees verder →

Naar huis – Fragment

Mensen die bij ons wonen, willen over het algemeen ‘naar huis’. Het ‘thuis’ dat ze hiermee aanduiden, kan verschillen; ze willen naar vader en moeder, of naar man en (kleine) kinderen. Gezien de leeftijd en het ziekteproces van onze bewoners zit dát ‘naar huis’ er helaas niet meer in. Van tijd tot tijd zie bewoners... Lees verder →

Herkenning – Fragment

Meneer J.* komt naar me toe lopen, want hij wil me iets vertellen. We staan samen in de huiskamer en ik merk dat hij afgeleid wordt. Hij weet niet meer wat hij wilde vertellen, maar kijkt over mijn schouder. 'Zeg, zie je die vent daar staan?'- "Ja, die zie ik wel, meneer J."'Hij staat de... Lees verder →

Hond – Fragment

Mevrouw Janny* zit na het eten aan tafel. Haar hoofd zakt op haar borst. Plotseling schrikt ze weer op. Grote, wijdopen ogen: “Ik was in slaap gevallen”. ‘Ik zag het’. “Ja, ik heb slecht geslapen want ik was gisteren en vannacht niet lekker.” ‘Wat vervelend, en hoe is het nu met u?’ “Ja, moe dus.”... Lees verder →

Biertje? – Fragment

Op de afdeling zit meneer Jansen* aan een tafeltje kranten te lezen. Er dwarrelen wat bladen op de grond. Ik loop naar de tafel toe en bied aan om de gevallen stukken op te rapen. Dat vindt hij goed. Meneer kan nog goed lezen. Ook de kleine letters ziet hij prima zonder bril. Zijn aandacht... Lees verder →

Zure matten en kersenbonbons

Inmiddels heb ik de leeftijd bereikt waarop je twee kanten op kunt: die van de zure matten of die van de kersenbonbons. Daarmee bedoel ik het volgende; soms kom ik dames van zekere leeftijd (de mijne) tegen, bij wie ik denk: 'Meid, wat ben je zuur geworden. Het zou me niet verbazen als jij tegenwoordig... Lees verder →

Dood – Fragment

In de huiskamer zit een van de bewoners aan tafel rustig te lezen. Ineens begint hij te roepen, dus ga ik bij hem kijken. “Hellup!” - Wat is er?“Ik ben dood.”- Wat zegt u nu?“Ik ben al vijf maanden dood.”- Hoe kan dat nou? "Ja, dat weet ik ook niet'" -Wij zitten nu met elkaar... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑